Noetyka zajmuje się poznaniem, nazywanym intelektualnym, bezpośrednim, noetycznym, poznaniem serca lub intuicją. Poznanie to jest zdolnością patrzenia na świat z punktu widzenia jego istoty, a także umiejętnością widzenia ludzi w ich głębokim i prawdziwym "ja". Wyraża naszą tożsamość, wyznacza nam indywidualną i niepowtarzalną drogę, stanowi nasz wewnętrzny "głos". Korzystanie z tej zdolności wymaga ćwiczeń, a więc naszej stałej współpracy i troski. Dzięki nim coraz łatwiej nawiązujemy kontakt ze sobą,  stajemy w prawdzie wobec siebie i innych, wyraźniej widzimy, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy. Doświadczamy wówczas noetycznego rozwoju.
   
Na drodze naszego rozwoju zdarza się jednak, że nie zawsze mamy kontakt ze sobą i nie zawsze wsłuchujemy się w cichy "głos" naszego serca. Wszyscy bowiem mamy zranioną naturę. Ukrywamy się przed sobą, by nie zobaczyć siebie takimi, jakimi naprawdę jesteśmy. Nie chcemy też, by inni nas prawdziwie zobaczyli. Niezagojone rany i brak konfrontacji z przeszłością stają się źródłem lęku i wstydu. Nierzadko też zamykają nas na teraźniejszość, na głębokie bycie "tu i teraz", stając się nawet przyczyną chorób, które nas dotykają. Tymczasem życie wewnętrzne, ów noetyczny rozwój, polegający na podążaniu za światłem naszego serca i niezmiennymi pragnieniami, jest możliwy wtedy, gdy zagłębimy się w nienazwane obszary naszej duszy i zaakceptujemy nasze ograniczenia. 

Doświadczenie poznania serca z różnych stron opisują nauki noetyczne. Filozofia noetyczna przedstawia je od strony samego istnienia tego rodzaju doświadczenia, jego istoty i natury. Pokazuje, że taki rodzaj poznania faktycznie jest w nas, że człowiek nie jest jego autorem i doświadcza go w bezpośredni i intuicyjny sposób. Psychologia noetyczna odróżnia tego rodzaju doświadczenia od innych doświadczeń wewnętrznych. Nazywa poszczególne doświadczenia ludzkie i szczególnie zajmuje się tymi, które mają charakter głęboki i nieprzemijalny. Usuwa też przeszkody, które sprawiają, że dostęp do naszego głębokiego doświadczenia jest utrudniony. Z kolei pedagogika noetyczna zajmuje się rozpoznawaniem tego doświadczenia u innych i wspierania ich w ich procesie noetycznego wzrostu. Zajmuje się więc towarzyszeniem osobom w rozeznawaniu ich wewnętrznych doświadczeń i wspomaga w podążaniu za „mową” ich serca.
Noetykę, prezentowaną na tej stronie, nazywamy neoklasyczną. Ta wersja noetyki nie zajmuje się zdolnościami parapsychicznymi człowieka ani wiedzą tajemną.  Nie należy jej mylić z tzw. noetyką alternatywną czy parapsychologiczną. 
Darmowe strony internetowe dla każdego